اگر روند گوشی های هوشمند را در سال های اخیر دنبال کرده باشید، احتمالاً متوجه شده اید که ظرفیت باتری پرچم دارهای جدید به طور محسوسی افزایش یافته است. دلیل اصلی این تغییر، استفاده از شیمی سیلیکون کربن است؛ فناوری ای که امکان ساخت سلول هایی با چگالی بالاتر را فراهم می کند و به سازندگان اجازه می دهد باتری های بزرگ تری را در همان ابعاد قبلی جای دهند. بااین حال، قوانین بین المللی حمل ونقل، ارسال باتری هایی با سلول بزرگ تر از ۲۰ وات ساعت را دشوار می کند و سازندگان را با چالشی تازه روبه رو کرده است.
-XvTLyS.webp)
این مقررات شرکت ها را مجبور می کرد برای باقی ماندن زیر آستانه ۲۰ وات ساعت، باتری را به بیش از یک سلول تقسیم کنند یا گوشی های مجهز به باتری کوچک تر را در بازارهایی مانند اروپا و آمریکا عرضه کنند. اپل برای عبور از این محدودیت، راهکاری نرم افزاری پیدا کرده است.
روش اپل در صفحه پشتیبانی آیفون ۱۸ پرو مکس توضیح داده شده است. طبق این توضیحات، محدودیتی نرم افزاری در دستگاه وجود دارد که میزان شارژ باتری را زیر ۲۰ وات ساعت نگه می دارد و در نتیجه، ظرفیت قابل استفاده آن را محدود می کند. پس از نخستین راه اندازی آیفون، این محدودیت شارژ برداشته می شود و کاربر می تواند از ظرفیت کامل باتری استفاده کند؛ ظرفیتی که برای مدل مجهز به eSIM و عرضه شده در آمریکا، ۵٬۵۶۷ میلی آمپرساعت یا ۲۱٫۷۵ وات ساعت اعلام شده است. نسخه اروپایی به دلیل داشتن درگاه سیم کارت فیزیکی، باتری کمی کوچک تر با ظرفیت ۵٬۳۹۱ میلی آمپرساعت یا ۲۱٫۰۶ وات ساعت دارد؛ بااین حال، ظرفیت آن همچنان از آستانه ۲۰ وات ساعت بیشتر است.
البته این اعداد، ظرفیت اسمی باتری هستند و نباید مستقیماً با باتری گوشی های اندرویدی مقایسه شوند؛ زیرا ظرفیت باتری در گوشی های اندرویدی معمولاً بر اساس ظرفیت معمول تبلیغ می شود.
نهاد حمل ونقل آمریکا در ژوئن ۲۰۲۵ این روش ارسال را به طور رسمی مجاز اعلام کرد، اما نهادهای دیگری مانند ADR، IATA و ICAO هنوز موضع رسمی خود را درباره آن اعلام نکرده اند. با توجه به اینکه آیفون ۱۸ پرو در اتحادیه اروپا نیز به فروش می رسد، می توان فرض کرد این نهادها با روش اپل مشکلی ندارند.
اپل همچنین به کاربران اجازه می دهد قابلیت مذکور را در صورت نیاز، مثلاً هنگام ارسال گوشی به خارج از کشور، فعال یا غیرفعال کنند. پس از رسیدن گوشی به مقصد نیز می توان این قابلیت را غیرفعال کرد.
در سال ۲۰۲۶، کمیته فرعی کارشناسان سازمان ملل در زمینه حمل ونقل کالاهای خطرناک پیشنهادی را بررسی کرد که مشخصاً به باتری های تک سلولی می پردازد. در این پیشنهاد آمده است که مرز قدیمی ۲۰ وات ساعت دیگر با شرایط امروز همخوانی ندارد؛ زیرا همان نوع سلول می تواند درون یک باتری چندسلولی با ظرفیت بیش از ۲۰ وات ساعت استفاده شود، اما باتری تک سلولی مشابه از نظر عملکرد، با رویکردی متفاوت بررسی می شود. به همین دلیل، نهادهای قانون گذار در حال کار روی به روزرسانی این مقررات برای سال ۲۰۲۹ هستند؛ اما اپل تا آن زمان راهکاری موقت برای عبور از این محدودیت پیدا کرده است.
روش اپل در حمل باتری احتمالاً به الگویی برای شرکت های دیگر تبدیل خواهد شد و ممکن است گوشی های بیشتری با باتری های بزرگ تر و موانع قانونی کمتر وارد بازارهای اروپا و آمریکا شوند. امیدواریم در آینده دیگر شاهد عرضه دو نسخه متفاوت از یک گوشی برای بازارهای آسیا و اروپا نباشیم.
منبع: GSMArena
