نزدیک به یک ماه از رونمایی نخستین گوشی تاشوی اپل، آیفون دوئو، در ۹ سپتامبر می گذرد. در این مدت، مقایسه های زیادی میان این گوشی و محصولات تاشوی سامسونگ انجام شده است؛ محصولاتی که نزدیک به یک دهه جایگاه مسلطی در بازار گوشی های تاشو داشته اند.
اپل، معمولاً مستقیماً از رقبایش انتقاد نمی کند؛ بااین حال، بخشی از سخنان جان ترنوس، مدیرعامل این شرکت، هنگام معرفی آیفون دوئو کنایه ای آشکار داشت. او گفت: «این گوشی نشان می دهد وقتی سخت افزار و نرم افزار با هم طراحی شوند، چه چیزهایی ممکن است و تعریف استفاده از یک گوشی تاشو را از نو می سازد.»
سخنان ترنوس این برداشت را به دنبال دارد که رقبا سخت افزار را تا حدی درست ساخته اند، اما نرم افزار را نه از ابتدا برای دستگاهی تاشو، بلکه در کنار سخت افزار شکل داده اند. به تعبیر اپل، حاصل چنین رویکردی محصولی است که بیشتر شبیه کنار هم قرار گرفتن دو دستگاه به نظر می رسد تا تجربه ای یکپارچه. اینکه این توصیف پس از رسیدن آیفون دوئو به دست مشتریان تا چه اندازه درست از آب درمی آید، هنوز روشن نیست؛ اما سابقه ای پشت آن وجود دارد.
گلکسی زد فولد 8 با نسل نخست فاصله گرفته است
گلکسی فولد نخست که در سال ۲۰۱۹ عرضه شد، واقعاً بیشتر شبیه ترکیب دو گوشی بود که برای کار کردن در کنار یکدیگر آمادگی نداشتند. نرم افزار در ابتدای کار روان نبود، برنامه ها با نسبت تصویر نمایشگر بزرگ تر سازگاری نداشتند و جابه جایی پیوسته میان نمایشگر بیرونی و داخلی نیز عملکردی یکدست نداشت.
کاربران همچنین درک درستی از آسیب پذیری دستگاه نداشتند؛ حتی بعضی از بررسی کنندگان فناوری، گوشی های بررسی شان را کمی پس از بیرون آوردن از جعبه شکستند. بنابراین، توصیف ضمنی ترنوس از گوشی های تاشو به عنوان محصولاتی که سخت افزار و نرم افزارشان هنوز با هم طراحی نشده اند، در سال ۲۰۱۹ درست بود.
اما این توصیف درباره گلکسی زد فولد 8، تازه ترین گوشی تاشوی سامسونگ و رقیب واقعی آیفون دوئو، چندان صدق نمی کند. این گوشی در چندوظیفگیِ تقسیم شده عملکرد بهتری دارد، از قابلیت هایی مانند App Pair بهره می برد و در مقایسه با نسل های پیشین گوشی های تاشو مقاوم تر است.
سامسونگ طی هشت نسل به روزرسانی نرم افزاری، تغییرات متعددی را در One UI برای گوشی های تاشویش ارائه کرده است. به همین دلیل، وقتی گلکسی زد فولد 8 را مستقیماً با آیفون دوئو مقایسه کنیم، انتقاد ترنوس چندان قاطع به نظر نمی رسد.
این البته به معنای بی نقص بودن تجربه نرم افزاری گوشی های تاشوی سامسونگ نیست و هنوز جا برای بهبود وجود دارد. یکی از مواردی که می توان به سادگی به آن پرداخت، قابلیتی برای نمایش جداگانه مدت زمان استفاده از نمایشگر بیرونی و نمایشگر تاشو است.
در حال حاضر، گوشی های تاشوی سامسونگ مدت زمان استفاده از هر دو نمایشگر را به صورت یکجا نشان می دهند. این موضوع نشان می دهد تیم نرم افزاری سامسونگ هنوز گوشی تاشو را دستگاهی با یک نمایشگر اضافه می بیند، نه تجربه ای ترکیبی که در آن دو نمایشگر در کنار هم معنا پیدا می کنند.
اپل هنوز باید تجربه نرم افزاری اش را ثابت کند
اپل هم برای بهبود تجربه iOS در آیفون دوئو کارهای زیادی پیش رو دارد. این شرکت ممکن است نرم افزار را بارها در محیط داخلی آزمایش کرده باشد، اما تنها پس از آنکه میلیون ها کاربر گوشی را در دست بگیرند و تجربه واقعی شان را بازگو کنند، اپل می تواند نرم افزار را به سطحی برساند که ترنوس از آن سخن می گوید.
در مقابل، تکامل One UI سامسونگ از پیش به پرسش هایی پاسخ داده است که تیم اپل تازه باید آن ها را مطرح کند. بر اساس آنچه تا امروز دیده ایم، مزیت نرم افزاری اپل یکپارچگی است، نه گستردگی قابلیت ها. بااین حال، به هر دو نیاز است و گستردگی قابلیت ها نیز برای شکل گیری به زمان احتیاج دارد.
روشن است که هنوز هیچ کدام از این دو شرکت دستگاهی نساخته اند که به خواسته ترنوس برسد: محصولی که در آن سخت افزار و نرم افزار چنان هماهنگ طراحی شده باشند که مرز میان دو نمایشگر در تجربه ای یکپارچه از بین برود.
معرفی آیفون تاشو به تنهایی به این معنا نیست که اپل بازار را از آنِ خود می کند؛ همان طور که سامسونگ هم لزوماً سلطه ای را که نزدیک به یک دهه در بازار گوشی های تاشو ساخته است، از دست نخواهد داد. هر دو شرکت برای جلب نظر خریداران و ترغیب آن ها به انتخاب محصولاتشان، هنوز کارهای زیادی پیش رو دارند.
منبع: SamMobile
