
فهرست مطالب
گلکسی زد فولد ۸ تجربهای شبیه تبلت دارد، اما شارژدهی آن محدود است. یک باتری مغناطیسی میتواند راهی برای افزایش دوام باتری بدون بزرگتر شدن گوشی باشد.
گلکسی زد فولد ۸ تجربه ای نزدیک به تبلت ارائه می دهد، اما شارژدهی آن هنوز به پای تبلت های واقعی نمی رسد. شاید یک باتری مغناطیسی خارجی یا لوازم جانبی سازگار با Qi2 بتواند بدون بزرگ تر کردن گوشی، این مشکل را تا حدی برطرف کند؛ هرچند ساخت چنین راهکاری برای سامسونگ ساده نخواهد بود.
گلکسی زد فولد ۸ بهترین تجربه تبلتی ای است که تا امروز داشته ام. نمایشگرش بزرگ ترین نیست و بلندگوهایش هم بهترین نیستند، اما اندازه، وزن و نسبت تصویر آن تقریباً ایده آل است. همیشه گفته ام بهترین تبلت، مدلی است که واقعاً از آن استفاده کنید؛ فولد ۸ برای من دقیقاً چنین دستگاهی است.
با این حال، شارژدهی تبلت های پرچمدار گلکسی بسیار بهتر از این گوشی است. فولد ۸ در مقایسه با یک گوشی معمولی شارژدهی خوبی دارد، اما تبلت ها در سطح دیگری قرار می گیرند. اگر باتری مسئله ای نبود، فکر می کنم گلکسی زد فولد تاشوی کتابی سامسونگ می توانست جای تبلت ها را بگیرد و به دستگاهی ایده آل برای رفت وآمد و سفر، به ویژه برای بازی و تماشای محتوا، تبدیل شود.
اما شاید هنوز چنین چیزی ممکن نباشد. سامسونگ ممکن است به محدودیت های فیزیکی رسیده باشد؛ گلکسی زد فولد ۸ در اصل گوشی ای است که به تبلتی بسیار باریک تبدیل می شود و فضای داخلی اندکی برای باتری به مراتب بزرگ تر باقی می گذارد. افزون بر این، مدل های تازه سری گلکسی Z8 نخستین محصولاتی هستند که از باتری های سیلیکون کربنی استفاده می کنند؛ بنابراین در کوتاه مدت فضای زیادی برای بهبود فناوری باتری وجود ندارد.
آیا سامسونگ راه دیگری برای افزایش شارژدهی گلکسی زد فولدها دارد؟ شاید پاسخ را باید بیرون از گوشی جست وجو کرد؛ هم به معنای واقعی و هم به صورت استعاری.
باتری خارجی؛ راه حلی برای بازی های طولانی با فولد ۸
یکشنبه گذشته را با بازی روی گلکسی زد فولد ۸ گذراندم؛ League of Legends: Wild Rift و GWENT: The Witcher Card Game را بازی کردم که هر دو فشار متوسطی به باتری وارد می کنند.
می خواستم شارژ گوشی در تمام روز بالاتر از ۵۰ درصد بماند، اما آن قدر سرگرم بازی شده بودم که نمی خواستم برای یکی دو ساعت گوشی را کنار بگذارم یا از روی مبل بلند شوم. در نهایت، فولد ۸ را به باتری سامسونگ با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ میلی آمپرساعت وصل کردم تا بتوانم بی وقفه به بازی ادامه بدهم.
این کار جواب داد، هرچند کابل USB-C که از بالای گوشی بیرون زده بود گاهی آزاردهنده می شد. هنگام بازی همیشه گوشی را وارونه می گیرم تا بریدگی دوربین مزاحم نباشد؛ فولد ۸ همین قدر هم رفتارهای خاص خودش را دارد.
وزن زیاد باتری خارجی هم وقتی روی مبل کنارم بود آزارم نداد. اما نمی توانستم به این فکر نکنم که حمل آن در رفت وآمدهای طولانی چقدر دست وپاگیر می شود. تجربه ای که سامسونگ برایم فراهم کرده بود، انگار چیزی کم داشت. اگر محدودیت های فیزیکی اجازه ندهند ظرفیت باتری گلکسی زد فولد ۹ به طور چشمگیری افزایش پیدا کند، سامسونگ چه گزینه دیگری دارد؟
آیا سامسونگ باید از باتری MagSafe اپل ایده بگیرد؟
چرا باتری را به بیرون گوشی وصل نکنیم؟ اپل این کار را با آیفون Air انجام داده است. با اینکه به نظر می رسید خود گوشی چندان موفق نبوده، فکر می کنم باتری مغناطیسی MagSafe آن ارزش بررسی دارد؛ شاید چنین راهکاری برای یک گوشی تاشو مناسب تر از گوشی های معمولی باشد.
MagSafe فناوری اختصاصی اپل است و از مجموعه ای آهن ربا درون آیفون ها استفاده می کند. این آهن رباها طوری چیده شده اند که لوازم جانبی MagSafe به صورت مغناطیسی به پشت گوشی متصل شوند.
سامسونگ فناوری مشابهی را به صورت داخلی در گوشی هایش ندارد. نزدیک ترین گزینه، قاب گوشی با حلقه مغناطیسی داخلی و سازگار با استاندارد Qi2 است؛ راهکاری که به اندازه MagSafe ظریف نیست، اما همان کارکرد اصلی را دارد. سامسونگ حتی باتری خارجی ای می فروشد که به قاب مغناطیسی متصل می شود.
پس چرا از آن برای گلکسی زد فولد ۸ استفاده نکنم؟ چون باتری سامسونگ برای این گوشی طراحی نشده است؛ بیش از حد بلند است و درست روی آن قرار نمی گیرد. از طرفی، علاقه ای به قاب ندارم. می دانم استفاده از گوشی بدون قاب خطرناک است، اما سال هاست همین کار را می کنم و نمی خواهم برای فولد ۸ زیبایم دوباره سراغ قاب بروم.
امیدوارم سامسونگ باتری بی سیم مغناطیسی تازه ای برای قاب های گلکسی زد فولد ۸ طراحی کند، یا پیش از عرضه باتری جدید، آهن رباهایی شبیه MagSafe را در نسل بعدی گلکسی زد فولد ۹ قرار دهد.
باتری مغناطیسی اختصاصی فولد ۸ یا ۹ لازم نیست بزرگ و سنگین باشد؛ کافی است شارژدهی گوشی را به محدوده واقعی تبلت ها برساند، بی آنکه هزینه زیادی داشته باشد. شاید چند هزار میلی آمپرساعت ظرفیت بیشتر کافی باشد.
چرا آهن رباهای داخلی شاید به فولد نرسند
در نگاه اول، راه حل ساده به نظر می رسد: آهن رباها را داخل فولد ۹ قرار دهند. اما اجرای این ایده به این سادگی نیست. MagSafe فناوری اختصاصی اپل است و اگر سامسونگ بخواهد قاب های مغناطیسی را کنار بگذارد و آهن رباها را مستقیماً در گوشی قرار دهد، باید همه چیز را از ابتدا بسازد. گزینه دیگر، پیروی از رویکرد گوگل و تعبیه آهن رباهای Qi2 در خود گوشی، به جای قاب، است. سامسونگ شاید تصور کند این کار منابع زیادی می خواهد و بازده چندانی ندارد.
مانع دیگر، محفظه دوربین گلکسی زد فولد ۸ است که احتمالاً سر راه چیزی شبیه MagSafe قرار می گیرد. البته محفظه دوربین فولد همین حالا هم به بازطراحی جدی نیاز دارد؛ به همین دلیل، به نظر می رسد یک سیستم مغناطیسی تازه بتواند هم زمان با آن طراحی شود.
با این حال، مهم ترین مسئله وزن است. سبکی برگ برنده سامسونگ در فولد ۸ و یکی از بهترین ویژگی های آن در مقایسه با آیفون دوئو است؛ آیفون دوئو حدود ۲۶ درصد سنگین تر است. آهن رباها چگالی بالایی دارند و ممکن است فولد ۹ را بیش از حد سنگین کنند.
برای خانواده ای از گوشی ها که بر سبکی تأکید دارد، افزایش بیش از حد وزن فقط برای پشتیبانی از یک باتری خارجی می تواند با فلسفه طراحی سامسونگ در تضاد باشد و هدف را نقض کند. باتری مغناطیسی گاهی به کار می آید، اما وزن اضافه چیزی است که همیشه آن را احساس می کنید.
با این حال، سامسونگ می تواند دست کم یک باتری مغناطیسی و قاب مخصوص گلکسی زد فولد ۸ و ۹ طراحی و عرضه کند؛ برای کسانی که این ترکیب را به باتری سیمی معمولی ترجیح می دهند. نیازی هم به آهن رباهای داخلی نیست؛ فقط لوازم جانبی کافی است.
این کمترین کاری است که سامسونگ می تواند انجام دهد. راستش هنوز نمی فهمم چرا این کار را نکرده است، اما این بحثی برای روز دیگری است.
منبع:SamMobile




دیدگاهها