گوگل پیکسل 11 در راه عرضه شدن با تراشه Tensor G6 گوگل با فناوری 2 نانومتری TSMC اما با گرافیک 5 ساله در جهت کاهش هزینه هاست. در ادامه این مقاله از یونیتک با شما جزییات این گوشی را بررسی میکنیم.
گوگل قصد دارد تراشه Tensor G6 را با اتکا به فناوری پیشرفته ۲ نانومتری TSMC روانه بازار کند، اما تصمیم این شرکت برای بکارگیری یک پردازنده گرافیکی با معماری پنج سال پیش، به وضوح نشان دهنده استراتژی شدید آن ها برای کنترل و کاهش هزینه های تولید است.
تراشه های اختصاصی سری تنسور گوگل همواره با هدف ایجاد تعادل میان قدرت پردازشی و هزینه های تولید طراحی شده اند. با این حال، جزئیات فاش شده از تراشه Tensor G6 (با نام رمز داخلی Malibu) نشان می دهد که این بار اولویت اصلی گوگل به شکل محسوسی روی کاهش مخارج متمرکز شده است؛ رویکردی غافلگیر کننده که بارز ترین نشانه آن، پا فشاری بر استفاده از نسخه بهینه سازی شده یک پردازنده گرافیکی با معماری پنج سال پیش است.
در شرایطی که بازار سخت افزار با چالش جدی تورم در زنجیره تامین تراشه های حافظه روبرو است، این تصمیم ریسکی گوگل ممکن است در نهایت به خروجی بهینه و اقتصادی ختم شود؛ به خصوص اگر واحد پردازش عصبی (TPU) در نسل جدید تنسور بتواند با عملکرد بالای خود در پردازش های هوش مصنوعی، کاستی های احتمالی بخش گرافیک قدیمی را جبران کند.
مهاجرت به لیتوگرافی ۲ نانومتری N2 به جای بهره گیری از فرآیند تکامل یافته تر N2P
پیش بینی می شود گوگل در تولید تراشه تنسور G6، مشابه استراتژی اپل برای چیپ A20، به سراغ لیتوگرافی ۲ نانومتری N2 شرکت TSMC برود. گزارش ها حاکی از آن است که گوگل برای مدیریت مخارج و جلوگیری از هزینه های مازاد، از بکارگیری فرآیند گران قیمت تر N2P چشم پوشی کرده است؛ فناوری پیشرفته تری که ارتقای عملکردی ۵ تا ۱۰ درصدی را نسبت به لیتوگرافی پایه N2 ارائه می دهد. با این حال، حتی استفاده از همان معماری استاندارد N2 نیز در مقایسه با نسل قبلی خود یعنی تنسور G5 سه نانومتری، جهش چشمگیری را در زمینه بهینه سازی مصرف انرژی و راندمان کلی تراشه ایجاد خواهد کرد.
تحول کلیدی دیگر در این نسل، کم شدن تعداد هسته های پردازشی است. برعکس چیپست تنسور G5 که ساختاری ۸ هسته ای داشت، تراشه تنسور G6 با یک چیدمان ۷ هسته ای شامل معماری ۲+۴+۱ طراحی شده است:
-
یک هسته اصلی و قدرتمند ARM C1-Ultra با سرعت کلاک ۴٫۱۱ گیگا هرتز
-
چهار هسته میانی ARM C-1 Pro با سرعت کلاک ۳٫۳۸ گیگا هرتز
-
دو هسته کم مصرف ARM C-1 Pro با سرعت کلاک ۲٫۶۵ گیگا هرتز
مطابق با رویکرد و استراتژی های پیشین گوگل در توسعه سخت افزار، این حرکت رو به عقب و محدود شدن به پردازنده ای ۷ هسته ای را باید نتیجه مستقیم سیاست های انقباضی و مدیریت شدید بودجه از سوی این غول فناوری دانست.
صرفه جویی در تعداد هسته ها و هم زمان، کوچ به معماری نوین و ارتقا یافته C1 شرکت آرم
در اواخر آوریل ۲۰۲۶، افشاگر سر شناس، Mystic Leaks، با فاش کردن اینکه گوگل قصد دارد در تراشه تنسور G6 از پردازنده گرافیکی PowerVR CXT-48-1536 (محصول سال ۲۰۲۱) بهره ببرد، موجی از تعجب و انتقادات را در فضای رسانه ای ایجاد کرد.
خوشبختانه با انتشار جزئیات تکمیلی در روزهای بعد مشخص شد که گوگل نسخه بهینهسازیشده و ارتقایافتهی این پردازنده یعنی مدل CXTP را انتخاب کرده است. اضافه شدن پسوند P در نام این قطعه احتمالاً نشاندهنده ارتقای بهرهوری و کاهش مصرف انرژی است؛ درست شبیه به همان رویکردی که کمپانی Imagination در سال ۲۰۲۵ برای توسعه پردازندههای گرافیکی سری DXTP خود به کار گرفت.
گوگل پیکسل 11 و انتخاب گرافیکی با معماری ۵ سال پیش!
در نتیجه، اکنون با قاطعیت زیادی می توان ادعا کرد که وظیفه پردازش های گرافیکی در پیکسل ۱۱ بر عهده تراشه PowerVR CXTP-48-1536 خواهد بود. با این حال، تغییر نام این قطعه نمی تواند واقعیت را کتمان کند؛ ساختار و معماری اولیه این پردازنده گرافیکی همچنان متعلق به پنج سال گذشته است؛ تصمیمی که قطعاً از سیاست های انقباضی شدید و ترجیح گوگل بر اولویت دادن به مسائل مالی ریشه می گیرد.
به نظر می رسد گوگل قصد دارد کاستی های بخش گرافیک را از طریق یک ساختار مبتنی بر «هوش مصنوعی دوگانه» با نام رمز داخلی Santafe برطرف کند. بر این اساس، چیپست پیکسل ۱۱ به دو شتاب دهنده عصبی کاملاً مجزا مجهز خواهد شد:
1.یک TPU اختصاصی و قدرتمند که برای پردازش فرآیندهای سنگین و پیچیده هوش مصنوعی طراحی شده است.
2.یک Nano-TPU بهینهسازیشده که وظیفه اجرای پردازشهای سبکتر هوش مصنوعی را با کمترین میزان مصرف انرژی بر عهده دارد.
علاوه بر این، نسل جدید چیپ امنیتی Titan M3 وظیفه حفاظت سختافزاری پیشرفته از اطلاعات حساس کاربران از جمله دادههای بیومتریک و کلیدهای رمزگذاری را بر دوش میکشد. در کنار این موارد، پردازشگر سیگنال تصویر (ISP) نوین با اسم رمز Metis و واحد کمکی پردازش گرافیک (GXP) نیز در این تراشه تعبیه شده اند؛ سخت افزار هایی که در تعامل نزدیک با واحد TPU، روی کاغذ نویدبخش جهشی بزرگ در زمینه عکاسی محاسباتی و ادیت پیشرفته ویدیو خواهند بود.
بهره گیری از ساختار هوش مصنوعی دو گانه؛ نقطه عطف و عامل برتری در رقابت با رقبا
در شرایطی که نسل جدید تراشه های کوالکام قرار است با پشتیبانی از حافظه های پیشرفته LPDDR6X روانه بازار شوند، گوگل در چیپست تنسور G6 به سازگاری با حافظه های LPDDR5X بسنده خواهد کرد. از سوی دیگر، به نظر می رسد بسته به مدل های مختلف خانواده پیکسل ۱۱، استاندارد حافظه ذخیره سازی داخلی نیز به نسخه های UFS 3.1 و UFS 4.0 محدود شود؛ اگرچه احتمال ضعیفی برای به کارگیری فناوری UFS 4.1 وجود دارد، اما مطمئناً در این نسل شاهد حضور استانداردهای نوین نظیر UFS 5.0 نخواهیم بود.
در حال حاضر برآورد دقیقی از هزینه تولید نهایی تراشه تنسور G6 برای گوگل در دست نیست. فرآیند ساخت چیتست نسل گذشته نزدیک به ۶۵ دلار برای این شرکت هزینه داشت؛ اما با در نظر گرفتن جهش شدید قیمتی در بازار قطعات حافظه، قیمت تمامشده نسل ششم یقیناً بالاتر خواهد بود. این موضوع به ویژه با توجه به رشد نرخ ماژولهای LPDDR5 قابل پیشبینی است، چرا که قیمت آنها از حدود ۱۰ دلار به ازای هر گیگابایت در سه ماهه نخست سال ۲۰۲۶، به میانگین ۱۹٫۳ تا ۱۹٫۸ دلار در سه ماهه دوم همین سال رسیده است.
تراشه پر سر و صدا و چالش برانگیز تنسور G6 قرار است در آگوست ۲۰۲۶ (مرداد یا شهریور ۱۴۰۵) هم زمان با رونمایی رسمی از خانواده گوشی های پیکسل ۱۱ به بازار عرضه شود.
